«Η γυναίκα μου έφυγε απ’τη ζωή και πρόσφατα έμαθα ότι ο 4χρονος γιος μου είναι του κουμπάρου μας. Τι να κάνω;»

«Η γυναίκα μου έφυγε απ’τη ζωή και πρόσφατα έμαθα ότι ο 4χρονος γιος μου είναι του κουμπάρου μας. Τι να κάνω;»

«Καλησπέρα στη σελίδα σας και σας ευχαριστώ πολύ που υπάρχετε, με έχετε βοηθήσει να λύσω πολλές απορίες μου. Πριν 2 χρόνια έχασα τη γυναίκα μου σε εργατικό ατύχημα, ήταν 45 ετών και έχουμε τρία παιδιά που σήμερα είναι 4, 10 και 15 ετών. Ο πρώτος χρόνος πέρασε σαν ταινία, τα έκανα όλα μηχανικά, με πήρε από κάτω η γραφειοκρατία δεν μπορούσα ούτε να πενθήσω ή να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Μετά από καιρό η πληγή άρχισε να κρυώνει και άρχισα και εγώ να πηγαίνω σε ψυχίατρο γιατί τις νύχτες δεν μπορούσα να κοιμηθώ.

Τους τελευταίους μήνες άρχισα πάλι να στέκομαι στα πόδια μου, να φροντίζω τα παιδιά μου, γνώρισα και μια κοπέλα με την οποία βγαίνουμε. Τη γυναίκα μου δεν τη ξεχνώ, πρέπει όμως να προχωρήσω για τους γιους μας και για εμένα. Τη περασμένη εβδομάδα ήρθε η κουμπάρα μας στο σπίτι για καφέ (είναι νονά του μικρού μας γιου) πολύ στενοχωρημένη και μου ανακοίνωσε ότι χωρίζουν με τον κουμπάρο μας επειδή την απατούσε».

Διαβάστε επίσης:  Το θαύμα της Αγίας Ζώνης: «Έμεινα έγκυος μετά από χρόνια ατεκνίας, μικρή κορούλα και υγιής η όμορφη Μαρία»

«Επάνω στη κουβέντα μου πέταξε τη βόμβα «Πρώτη φορά ήταν; Τί νομίζεις ότι έκανε με τη γυναίκα σου δυο χρόνια; Ο Στάθης (ο μικρός μου γιος που τον βάφτισαν) ποιανού νομίζεις ότι είναι;». Νόμιζα πως έπεσε το ταβάνι και με πλάκωσε…

Τη ρώτησα τί εννοούσε μου είπε βλακείες τίποτα. Τη πίεσα πολύ και μου εξομολογήθηκε πως ο κουμπάρος μας της είπε πως ο μικρός μου γιος ήταν δικό του παιδί γι αυτό και επέμενε να το βαφτίσουν εκείνοι, γιατί ένιωθε τύψεις. Κανείς δεν είπε τίποτα για να μην χαλάσουμε το σπίτι μας και η κουμπάρα μου τον συγχώρεσε αρκεί να αραιώσουμε τις επαφές και πράγματι είχαμε αραιώσει.

Διαβάστε επίσης:  «Δε θέλω πια να μεγαλώνω το εγγόνι μου, έχω και εγώ ζωή και θέλω να τη ζήσω»

Τρέμω τώρα που σας γράφω δεν ξέρω τί να κάνω. Να το πω στο παιδί; Να μην μιλήσω καθόλου; Να πιάσω τον κουμπάρο και να τον κάνω μαύρο στο ξύλο; Νιώθω θυμό και αηδία για τη γυναίκα μου, ούτε στον τάφο της, δεν θέλω να ξαναπάω. Τί θα πω στα παιδιά;».

Διαβάστε επίσης:  «Εσείς πότε θα κάνετε ένα παιδάκι;» με ρωτούσαν ενώ πάλευα με τις εξωσωματικές

Νίκος

guest
2 Σχόλια
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
Δες όλα τα σχόλια
Vaia Nilsson
Guest
Vaia Nilsson
1 year ago

Μία μάνα και μία κόρη δεν συμφωνούν πάντα αλλά δεν χρειάζεται να τιμωρεί ο ένας τον άλλον για στράικ όσο άμα δεν θέλει να έρχεται να μην έρχεται αλλά το παιδί δεν έχει δικαίωμα να του λέει να μην έχει παρτίδες με τη γιαγιά του αυτό είναι μεγάλο λάθος και δεν νομίζω ότι εκδικείται έτσι έτσι εκδικείται το παιδί της που δεν του αφήνει να το δει η γιαγιά του και να έχουν σχέση πες την κόρη σου ότι από λεπτό σε λεπτό μπορεί να αλλάξει η ζωή μας για αυτό ας το ξανασκεφτεί λίγο να μην είναι τόσο εγωίστρια

Γεωργία Βοσκάκη Κατσουλάκη
Guest
Γεωργία Βοσκάκη Κατσουλάκη
1 year ago

Τίποτα να μην πεις σε κανέναν και τίποτα να μην κάνεις !
Να συνεχίσεις ν’ αγαπάς το παιδί σου, απλά ! Εκείνο δε φταίει και σ’ αγαπά ! Εσύ είσαι ο μπαμπάς του ……. Καλή δύναμη …..🌸